hello world.Εκει που γραφετε τα λογια σας,φτιαξτε και λιγο ψωμι.Η πείνα δεν ξεχνιέται όπως και η δίψα,οπως και η ανάγκη για αλήθεια,αντε και λιγη αισθητική.Τι σήμερα δεν θα χτίσετε κανένα άλλο γυάλινο πύργο να βάλετε μέσα το φόβο σας; Τι θα βγείτε έξω χωρις μαύρα γυαλιά ,να δείτε το φως; Και τα δεκανίκια, που τα αφήσατε τα δεκανίκια; Απο το να σερνετε το τραυματισμένο πόδι σας, πιό καλά να πάρετε δεκανίκια.Ετσι λένε όλοι, το διάβασα σε μιά συνταγή.Υπάρχουν φάρμακα και συμβουλές για όλα.Ψωμι δεν υπαρχει και γι αυτο δεν βρήκαν φάρμακο ακόμη.Μόνο τη λήθη.Αλλά η πείνα δεν ξεχνιέται .Εχει το δικο της τρόπο να θυμίζει.Καταστρεφει τα δεκανίκια,ασπρίζει τα μαύρα γυαλιά,σπαέι τα τζάμια των πύργων και εκθέτει τους φόβους στον ήλιο να στεγνώσουν.Αυτή τη συνταγή δεν σας την έμαθαν ακόμη ε; Δεν θέλουν να την ξέρετε γιατι τότε πιά δεν θα αγοράζετε άλλο τις συνταγές τους,τα φάρμακα και τις συμβουλές τους.Θα τρέφεστε με ψωμί,με ήλιο,με ομορφιά.Ποιός σου είπε ότι δεν είναι αρκετό.Μην ακους αυτές τις συμβουλές είναι γεμάτες λόγια ύποπτα. Φτιαξε ψωμι με τα χερια σου
